Günümüzün Dijital Fotoğraf Makinelerine Gelirken…

Hepimiz son model dijital fotoğraf makinelerinin çağında yaşıyoruz. Otomatik odaklamalar, gülen yüz tesbiti, yüksek ISO performansı gibi birçok teknolojik imkan var. Peki bunlar yokken ne vardı? Bu yazımızda dijital fotoğraf makinelerinin günümüze kadar olan gelişimini bulacaksınız.

1963 – Çektiğiniz fotoğrafı anında görmenizi sağlayan ilk ürün ‘Polaroid Instant Color Film’ adıyla Polaroid tarafından tanıtıldı ve bugün dijital makinelerle anında sonuç almanın ilk atası ortaya çıkmış oldu.
1969 – Willard Boyle ve George Smith CCD’nin temel tasarım prensiplerini belirleyip basit yapısını tasarladılar. Dijital fotoğrafçılık için atılan bu ilk adım öylesine önemliydi ki bu sene yani 2009 yılında Nobel ödülü aldılar.
1970 – Bell laboratuvarlarında dünyanın ilk CCD kullanan katı-hal depolamalı video kamerası geliştirildi.
bascek_ilkccdvideo_jpg
1971 – Intel dünyanın ilk tek yongalı mikroişlemcisini, Intel 4004, tanıttı (2250 transistör içermekteydi). Her türlü elektronik alanında olduğu gibi günümüzde kullandığımız dijital makinelerin de bu kadar yetenekli olmalarında çok büyük pay sahibi olan bu mikroişlemciler çok büyük hızla gelişmeye hala da devam etmekteler.
1973 – 100X100 piksellik ilk ticari CCD Fairchild Imaging tarafından geliştirildi ve satışa sunuldu.
1975 – Kodak tarafından 0.01MP’lik ilk CCD kamera prototipi geliştirildi. CCD’nin bir fotoğrafı çekebilmesi için 23 saniye pozlanması gerekiyordu ve oldukça cüsseli olan cihaz kaydı dijital kasete yapmaktaydı. Henüz gündelik kullanıma hazır değildi ama o günler de çok da uzakta değildi. Bu arada…
bascek_ccdprototipi_kodak_jpg
1976 – …Canon dünyanın bütünleşik mikroişlemcisine sahip ilk 35m fotoğraf makinasını (Canon AE1) geliştirdi. Dijital fotoğraf ekipmanları üzerinde araştırma geliştirme çalışmaları devam ederken mikroişlemcilerin filmli fotoğraf makineleri ile evlilikleri başlamıştı. Şüphesiz ki bu geleceğin DSLR fotoğraf makineleri için daha hazır bir sistemin sunulması için önemli bir hamleydi.
1976 – Fairchild Imaging, 1973′de geliştirdiği CCD ile ilk ticari CCD kamerayı üretti. Elbette her yeni teknolojik ürün gibi bu da oldukça pahalıydı.
1981 – TTL otomatik odaklama sistemine sahip ilk SLR Pentax tarafından üretildi (Pentax ME-F). Buradan da görülebildiği gibi teknolojik gelişmeler eskiden de bazı firmaların tekelinde değildi. Piyasada hala yenilikler sunabilen Pentax, Olympus ve Minolta gibi iddialı ve yenilikçi firmalar vardı. Minolta artık Sony olmuş olsa da (fotoğraf makinesi bölümü), Pentax ve Olympus dijital dünyada da yenilikçi tavırlarını sürdürmeye devam ediyorlar.
1981 – Mihenk taşı olan model: Sony Mavica. Mavica (Magnetic Video Camera) aslında bir dijital fotoğraf makinası değildi ama çalışma mantığı olarak günümüz DSLR’larının atası olarak kabul edebilirz çünkü CCD aracılığı ile yakaladığı görüntüyü 2″ lik floppy disketlere yazmaktaydı. SLR mantığı ile çalışan Mavica’nın içerdiği CCD 10mm x 12mm boyutlarındaydı ve 570 x 490 piksellik çözünürlüğe sahipti. Sony bu modelden sonra da diskete yazan fotoğraf makineleri için Mavica ismini kullanmaya devam etti. Günümüzde Alpha serisi ile DSLR pazarında da önemli bir oyuncu konumundalar.
bascek_mavica_jpg
1985 – Minolta Maxxum 7000 ile gövdede gömülü AF sistemine sahip ilk SLR fotoğraf makinasını üretti. Gövdede olması önemli çünkü şuan nasıl Canon ve Nikon titreşim engelleme sistemini gövde yerine lenste sunuyorsa, eskiden de otomatik odaklama sistemleri gövde yerine lenste bulunuyordu. Bu kaba görünmesi bir yana ağırlık ve boyutları da arttırıyordu. İlginçtir ki titireşim engelleme sistemini ilk kullanan Canon olsa da gövdeye sokan gene Minolta oldu :) Kim bilir belki de ileride herkes bu sistemi gövdede kullanmaya başlar biz de daha ekonomik ürünler alabiliriz ;)
1986 – Canon tarafından Sony Mavica mantığı ile çalışan yani görüntüyü manyetik ortamda saklayan RC-701 modeli piyasaya sürüldü.Bu kameralara ‘Still Video Camera (SVC)’ denmekteydi yani düz çeviri ile ‘Hareketsiz Video Kamerası’. 6.6 x 8.8mm boyutlarındaki CCD 0.2MP çözünürlüğe sahipti. Nikon, Olympus ve Minolta da SVC prototipleri ürettiyse hiçbiri seri üretime geçmedi. Görüntü olarak günümüz DSLR modellerine oldukça benzeyen bu modeller DSLR’lerin çok kısa bir süre sonra gelmesi ile kendilerine çok geniş bir kullanım alanı bulamadılar.
bascek_rc701_jpg
1986 – Kodak 1.4MP’lik CCD’yi geliştirerek 1MP barajını geçen ilk üretici oldu. Kodak günümüzde de bu öncülüğünü sürdürmektedir ve özellikle orta format makine ve arkalıklarda yüksek MP sunan modelleri kullanılmaktadır.
1987 – 0.6MP’lik CCD barındırıan SVC, Canon RC-760 piyasaya sürüldü ve USA Today tarafından ana sayfada RC-701 ile çekilmiş renkli bir fotoğraf basıldı. Fotoğrafları daha hızlı merkeze gönderebilmek hız gerektiren durumlarda film yerine SVC ile çekilmiş fotoğrafların kullanılabilmesini sağladı ama hala gazetenin ihtiyaç duyacağı kaliteye sahip değillerdi. Dijital fotoğrafçılığın avantajı olan hızlı sonuca ulaşmak bu sayede basın tarafından da keşfedilmiş ve kullanılmaya başlanmış oldu.
1987 – Minolta Maxxum 7000 ve 9000 SLR’ları için SVC arkalıklar üretti. Dijital arkalık diyemesek de elektronik arkalık diyebiliriz. Bu arkalıklarda 2/3″ 640 x 480 piksellik CCD kullanılmıştı.
1988Nikon QV-1000C, siyah beyaz çekim yapan 2/3″, 380K’lık CCD’ye sahipti ve ISO 400, 800, 1600 seçenekleri vardı. Seti toplamda 20,300USD eden kameradan sadece 100 kadar satılabilmişti ama o zamana kadar piyasaya çıkan SVC’ler içinde en kalteli görüntü üreten modeldi.
bascek_qv1000_jpg
1990 – Dijital fotoğrafçılık için bir başka dönüm noktası: dijital fotoğrafçılık deyince akla ilk gelen yazılım olan Adobe Photoshop’un 1.0 sürümü yayınlandı.
1991 – Ve ilk DSLR, Kodak Still Video Camera, tanıtıldı! 1991 yılında satılmaya başlanan Kodak DSC-100, 1024 x 1280 piksel çözünürlüklü 1.3MP CCD’ye sahip dijital bir arkalıktı ve gövde olarak da Nikon F3′ü kulanıyordu. 200MB harici belleğe sahip DSC birimine bağlı olarak çalışan DSC-100, 2.5fps’de 6 kare sıralı çekim yapabilmekteydi. Kodak uzunca bir süre bu alanda tek olarak, Nikon ve Canon’un filmli gövdelerini kullanarak çalışmaya devam etti.
bascek_kodak_dsc100_jpg
1992 - Leaf tarafından ilk dijital arkalık üretildi. Leaf DCB 1, 2048 x 2048 piksellik (4.2MP) CCD’ye sahipti.ve her bir kare için kırmızı, yeşil ve mavi olmak üzere 3 farklı çekim yapıp (24 saniye sürmekteydi) bunları yazılımla birleştiriyordu. Bu arkalıkla çekilen fotoğraflar o kadar iyiydi ki çok büyük boyutlarda sorunsuz basılabiliyordu.
1992 – Kodak, DSC200 modeliyle gerçek anlamda taşınabilir bir DSLR çıkarmış oldu çünkü DSU kaldırılıp gövdeye 80MB’lık depolama ünitesi eklenmişti. ISO50,100,200 ve 400′de renkli çekim imkanı sunan DSC-200′de 1.5MP’lik algılayıcı bulunuyordu.
1995 – Canon / Kodak EOS DSC 1, 18.4mm x 27.6 mm boyutlarında 6MP’lik CCD’ye sahipti ve 340MB’lık dahili belleğinde 53 fotoğraf saklayabiliyordu. Daha önce Nikon’un filmli gövdeleri ile üretilen ürün bu sefer Canon gövdesi ile yapılmıştı ve bu sayede mevcut Canon EF lensleri olanlar da dijital fotoğrafçılığa adım atabileceklerdi.
1995 - Canon, bünyesinde titreşim engellmeye sahip ilk fotoğraf makinesı lensini, Canon EF 75-300mm f:4-5.6 II IS, üretti. Hala da kimi lenslerini IS sistemi ekleyerek güncellemeye devam etmekteler.
bascek_ilk_is_jpg
1995 – Casio, bünyesinde hem optik bakaç hem de LCD bulunduran ilk kompakt makineyi, Casio QV-10, üretti. 1/5″ CDD, 480 x 280 piksellik çözünürlüğe sahipti. Günümüzde ise tercih edilen yöntem sadece LCD kullanmak olmuştur. Optik bakaç kullanan kompakt sayısı oldukça azdır.
1995 – Ricoh,  fotoğrafın yanında video da çekebilen ilk dijital kamerayı, Ricoh RDC-1, üretti. 2.5″lik çıkarılabilir LCD’ye sahip makinada 768 x 480 piksellik CCD kullanılmıştı. Belki o zamanda kimileri ısrarla fotoğraf makinesi fotoğraf çekmek içindir videoya neden bulaşıyor ki demiştir, kim bilir :)
1995 – Toshiba taşınabilir kart formatı SmartMedia’yı tanıttı ve bu adım CF, Micro Drive, SD, Micro SD, MS, XD gibi pek çok kart formatının doğmasına öncülük etti.
1996 – Normal kullanıcılar için üretilmiş XGA çözünürlüğüne (1024x 768 piksel) sahip ilk dijital kamera Olympus tarafından üretildi.
1997 – Philippe Kahn tarafından ilk cep telefonu kamerası yapıldı ve Sharp ortaklığıyla J-Phone J-SH04 olarak üretilerek 1999′da Japonya’da satılmaya başlandı. Günümüzde kullanıcı tercihlerini dikkate aldığımızda bunun çok önemli bir adım olduğunu kabul etmeliyiz. Çoğu kullanıcı sadece cep telefonlarını kullanarak fotoğraf çekmektedir ve cep telefonları bu konuda giderek daha da yetenekli hale gelmekteler.
Philippe Kahn
1997 – Olympus tarafından SLR olmayan ilk TLL optik bakaçlı kameralar, Olympus Camedia C-1000L ve C-1400L, tanıtıldı. Olympus’un Micro Four Thirds kameralarının arkasında yatan modellerden birinin de bu olduğunu görebilirsiniz. Her ne kadar EP-1 optik bakaca sahip olmasa da EP-2 modelinde bu özellik bulunacaktır.
1997 – Sound Vision SVmini: CMOS algılayıcı kullanan ilk dijital fotoğraf kamerası. O zaman bu çok önemli bir gelişme değil gibi görülmüş olabilir ama günümüzde CMOS’un piyasadaki ağırlığını göz önünde alırsak bu önemli bir adımdır.
1998 – Canon kendi adını taşıyan ilk DSLR’larını EOS-1n gövdesinde kullanıma sundu: Canon EOS D2000 (1728 x 1152 piksel CCD, ISO200-1600) ve Canon EOS D6000 (3040 x 2008 piksel CCD, ISO80-200). Böylece Kodak’ın DCS sisteminden ilk kopma gerçekleşmiş oldu ki Nikon da pek fazla gecikmedi.
1998 – Sony ilk Super Zoom sınıfı dijital kamerayı 700USD’dan piyasaya sürdü. 1/3″, 1024 x 768 piksellik CCDli Sony MVC-FD91, 14X (37-518mm) titireşim önleme mekanizmalı lense sahipti ve fotoğraflarını diskete yazıyordu. MVC hala kullanılan Mavica isminin kısaltmasıydı ve süper-zoom kavramını bize tanıtmış oldu. Günümüzde DSLR gövdeler için 18-270 yani neredeyse 16x zoom sunan lensler olduğu gibi süper-zoom kompakt gövdelerde bu 23x’e kadar dayanmıştır.
bascek_ilk_superzoom_jpg
1999 –  Nikon kendi üretimi ilk DSLR’yi Nikon D1 modeli olarak tanıttı. 1.5x odak çarpanlı D1, 2.74MP’lik CCD algılayıcı sahipti ve kullanıcılarına ISO 200, 400, 800, 1600 olanağı sunuyordu. Canon’un da Nikon’un da ürünlerinin başına D eklemeleri o zaman farkedememiş olsalarda model isimlerinin birbirine karıştırılmasına yol almış oldu. Canon daha sonra D’yi model isimlerinin sonuna eklemeye başlasa da Canon’un 50D’sine D50, Nikon’un D50′sine 50D denilmesi çok sık karşılaştığımız bir durumdur.
2000 – Canon D30 modeli ile ilk tamamen DSLR olarak tasarlanmış ürününü sundu, bu aynı zamanda CMOS algılayıcı kullanan ilk DSLR modeliydi. 3MP’lik CMOS sensörü 1.6x odak çarpanına sahipti. D30 ve D60′dan sonra dijitali simgleyen D harfi de model isminin başına değil sonuna taşındı. Nikon pro bir gövde ile açılışı yaparken Canon dah uygun fiyatlı bir modelle ilk denemesini gerçekleştirmiş oldu.
2001 – Canon EOS 1D modeli ile ilk 1.3x odak çarpanına sahip CCD algılayıcılı profesyonel ürünü piyasaya sürdü. 4.15MP’lik algılayıcı 35mm formatındaki gövdeler içinde o ana kadar ki en büyük algılayıcıydı ve 1D,  8fps çekim hızıyla en hızlı seri çekim yapabilen DSLR modeliydi.
2002 – Contax, N Digital modeli ile ilk ‘Full Frame (FF)’ yani 35mm’lik filmle aynı boyuttaki optik algılayıcıya sahip DSLR’ı kullanıma sundu. N Digital, 6MP’lik Philips üretimi CCD kullanıyordu. Contax bugün pek bilinmese de filmli dönemin en kalitelki markalarından birisi idi ve lens olarak Carl Zeiss üretimi lensleri kullanmaktaydı. Filmli dönemin en kaliteli Carl Zeiss lensleri de Contax/Yashica olarak üretilenlerdi.
Contax N Digital
2002 – Canon, EOS 1Ds modeli ile ilk FF CMOS algılayıcıya (11.9MP) sahip DSLR’ı kullanıma sundu. Bu gövde hala çok iyi fotoğraflar çekebilmektedir yani görüntü kalitesi olarak yeni model gövdelerden aşağı kalır bir yanı yoktur, yalıtımlı gövdesi ve oldukça büyük optik bakacı da cabası.
2002 – Nikon F kafaya sahip ilk FF CMOS algılayıcıya (13.7MP) sahip DSLR Kodak tarafından üretildi: DSC Pro 14n.
2002 – Gövdede toz önleme sistemi olan SWF (Super Wave Filter) ilk defa Olympus tarafından E-1 pro gövdesinde kullanıldı. Duyurulduğunda rakipleri tarafından çok da gerekli değil şekilde yorumlanan özellik günümüzde tüm üreticiler tarafından kullanılmaktadır ama Olympus’un sistemi hala en etkili sistemdir.
Konica Minolta Maxxum 7D / Dynax 7D
2004 – Konica Minolta, Maxxum 7D modeli ile gövdede titireşim engelleme sistemine sahip ilk DSLR modelini tanıtırak Canon ve Nikon’dan farklı bir yöne gitmiş oldu. Daha sonra Olympus ve Pentax da bu yöntemi tercih eden firmalardan oldu. Günümüzde Sony, Olympus ve Pentax gövdede titreşim engelleme sunarken, Canon ve Nikon lenste titreşim engelleme sunmaya devam etmekte.

“Günümüzün Dijital Fotoğraf Makinelerine Gelirken…” ile ilgili okuyucu mesajları

  1. Levent YURT

    Vay be!
    Polaroid’in resmi anında veren makinesini ilk kullanmaya başladığımızda
    “Yuh artık, neler yapılacak daha Allah bilir ?!”
    demiştik, o zamanlar, resimleri basmadan önce görebilsek ne güzel olurdu diye hayaller kuruyorduk, hatta otomatik odaklayan makineleri hayal ediyorduk; derken çektiğimiz resimleri banyodan sonra negatif tarayıcıyla bilgisayara aktarıp orada gerekli rötuşu ve gereken işlemleri yapıp baskıya göndermeye başladık; sonra otomatik odaklamalı dijital makineler çıktı, ah dedik, resmi çekerken vizörden bakmak zorunda kalmasak da ekranında gösterseydi; sonra o nu da ürettiler; tabi biz bu arada kırmızı gözü engelleyen, gülümsemeyi algılayan, kendi kendine rötuş yapan…
    İnsan milleti işte, hayali gerçek olunca hemen daha çoğunu istiyor…

    Bu arada ilk fotoğrafı görünce eski asitli, çözücülü, durduruculu, “aranözör”lü ( :) ) günler geldi aklıma, teey teey, heeey hey…

  2. Said Akkaş

    Geçmişten bugüne güzel bir seyahat gibi oldu bu yazı.

  3. ceyda ayrancı

    güzel

  4. merve

    Oha en güzel site yuh projemde kesinlikle kullanacağım. Muhteşem bir şey!! Herkese tavsiye ederim.

  5. iğrenç hem uzun yazıyı yazamam elerim kopar çüş oha


Mesaj gönder »

 

Konu Başlıkları »

,

Mesaj Panosundan »

Bizi Takip Edin E-posta bülteni RSS Facebook Twitter Delicious Photoshop